ஜனவரி 01, 2016

தென்னாப்பிரிக்க அணியின் இறங்கு முகம்


தொடர்ந்து ஒன்பது வருடங்கள் வெளிநாட்டு டெஸ்ட் தொடர்களில் தோல்வி என்பதை அறியாத அணியாக கம்பீர நடை போட்டுக் கொண்டிருந்த அணி மஇந்திய மண்ணில் தோல்வியை சந்தித்தது. எல்லோரும் பிட்சைக் குறைக் கூறினார்கள். இப்பொழுது சொந்த மண்ணில் வேகபந்து வீச்சிற்கு சாதகமான டர்பனில் மண்ணைக் கவ்வியுள்ளனர். இதற்கு என்ன காரணம்?

இங்கிலாந்தும் பாகிஸ்தானிடம் உதை வாங்கி வந்தது. ஆண்டர்சன் விளையாட இயலாமல் போக ,முதல் மூன்று விக்கெட்கள் விரைவில் சரிய இம்முறை இங்கிலாந்து காலி என நினைத்தேன் ஆனால் நடந்த்தோ வேறு. தென்னாப்பிரிக்கா அதற்கு மேல் தடுமாற, போதாக்குறைக்கு ஸ்டெயினுக்கு மீண்டும் காயம் என விலக மொயின் அலியும் ,பிராடும் தென்னாப்பிரிக்காவை காலி செய்துவிட்டனர்.

எந்த ஒரு அணியுமே தொடர்ந்து உச்சத்திலேயே இருக்க இயலாது. ஒரு காலகட்டத்தில் தோற்கத் துவங்குவது இயல்பு. ஆனானப்பட்ட மேற்கிந்தியத் தீவுகள், ஆஸ்திரேலியா போன்ற அணிகளுமே தொடர் தோல்விகளை சந்தித்துள்ளன.
ஆனால் எவ்வளவு சீக்கிரம் அதிலிருந்து அவை மீண்டு வருகின்றன என்பதே அந்த அணியின் சிறப்பாகும். தென்னாப்பிரிக்கா சிறந்த அணியா இல்லை இனி அதற்கு இறங்கு முகம் மட்டுமேவா?

அன்புடன் எல்கே